Gitaaronderdelen en snaarnamen

Zes snaren, gestemd E A D G B E, van ongeveer 82.41 Hz op de dikste snaar tot ongeveer 329.63 Hz op de dunste.

Wat je vasthoudt

Zit met de gitaar op schoot en bekijk de voorkant. Het brede deel is de klankkast. Bij een akoestische gitaar is die hol en het ronde klankgat laat de lucht binnenin met het bovenblad meebewegen. De snaren zijn vastgemaakt aan de brug, die op het bovenblad is gelijmd, en rusten op een dun strookje, het brugzadel. Ze lopen langs de lange hals over de toets, kruisen een ingesleufde staaf, de topkam, en eindigen bij de kop, waar elke snaar om een stemmechaniek windt. Aan een stemmechaniek draaien spant of ontspant de snaar, en een strakkere snaar klinkt hoger.

Frets zijn pianotoetsen op een rij

De dunne metalen staafjes dwars over de toets heten frets. Druk je een snaar vlak achter een fret in, dan kan ze alleen vanaf die fret tot het brugzadel trillen en klinkt ze hoger. Elke fret verhoogt de noot een halve toon, dezelfde stap als één pianotoets naar rechts, inclusief de zwarte toetsen. Twaalf frets vormen een octaaf, en de 12e fret ligt precies halverwege de topkam en het brugzadel. Bij een klassieke gitaar met een snaarlengte van 650 mm ligt de 12e fret 325 mm van de topkam en de 1e fret slechts ongeveer 36.5 mm. Hoger op de hals liggen de frets dichter bij elkaar, omdat elke fret de snaar met dezelfde fractie verkort, niet met dezelfde afstand.

Zes snaren, geteld vanaf de dunste

Gitaristen nummeren de snaren vanaf de dunste. Snaar 1 is de dunne snaar die tijdens het spelen het dichtst bij de vloer ligt en snaar 6 is de dikke snaar het dichtst bij je gezicht. In standaardstemming zijn de open snaren, van 6 tot 1, E A D G B E. In wetenschappelijke toonhoogtenamen zijn dat E2, A2, D3, G3, B3 en E4, dus de twee E-snaren liggen twee octaven uit elkaar. Veel spelers onthouden de volgorde met een zin zoals ‘Een Aap Die Geen Bananen Eet’. De lage E-snaar trilt ongeveer 82.41 keer per seconde en de hoge E-snaar ongeveer 329.63 keer, viermaal zo snel.

Aangrenzende snaren liggen vijf frets uit elkaar, op één uitzondering na. Druk de lage E-snaar bij de 5e fret in en je krijgt A, dezelfde noot als de open 5e snaar. Hetzelfde geldt voor A naar D en D naar G. Tussen G en B zijn het slechts vier frets: druk op de G-snaar de 4e fret in voor dezelfde toon als de open B. Van B naar de hoge E zijn het weer vijf frets. Dit is de klassieke manier om op gehoor te stemmen zodra de lage E klopt. Het verklaart ook waarom sommige akkoordvormen veranderen wanneer ze de G- en B-snaren oversteken.

Probeer het

Het toetsenbord hieronder beslaat het bereik van de open snaren, van E2 tot E4. Druk elke gevraagde toon van een open snaar in, beginnend met de lage E. Tik daarna op het akkoorddiagram van E mineur: dat gebruikt alle zes snaren, dus je hoort elke open snaar plus twee ingedrukte noten.