Cellen

Over deze cursus

In 1665 publiceerde Robert Hooke, verantwoordelijk voor de proeven van de Royal Society in Londen, Micrographia. Het boek bevatte grote, nauwkeurige tekeningen van dingen die door een lens waren bekeken. Op één pagina stond een dun plakje kurk, vol kleine lege vakjes. Hij noemde ze cells, een woord voor kleine kamers. Hij wist niet dat de kurkcellen dood waren en dat hij alleen de overgebleven wanden tekende. Levende cellen zijn veel kleiner. Een rode bloedcel is ongeveer 8 micrometer breed en het membraan rond een cel is maar 5 tot 10 nanometer dik.

In zeven hoofdstukken ga je van de eerste waarnemingen naar de werking van de cel. Je begint met de celtheorie, leert afmetingen inschatten en een schaalbalk aflezen, en vergelijkt dierlijke en plantaardige cellen. Bij de organellen leer je wat elk onderdeel doet. Daarna onderscheid je prokaryoten, die 0.1 tot 5.0 micrometer breed zijn, van eukaryoten, meestal 10 tot 100 micrometer. Vervolgens komen het celmembraan en transport aan bod. Je sluit af met hoe een cel haar 46 chromosomen kopieert en zich deelt. Het 3D-celmodel staat centraal. Wissel tussen een plantaardige en een dierlijke cel, zet de namen aan, snijd de cel open en tik op een organel om de functie en echte afmetingen te lezen. De schaalbalk past zich aan als je inzoomt.

Een veelgemaakte fout is om elke cel voor te stellen als hetzelfde ovaaltje uit het leerboek. Met de schaalbalk en de echte afmetingen van elk organel kun je dat beeld bijstellen.