Rechterhand op C

Vingers worden genummerd van 1 tot 5, te beginnen bij de duim. Zet vinger 1 op het centrale C en elke vinger krijgt zijn eigen toets.

Waarom vingers nummers hebben

In pianomuziek staan vaak kleine cijfers boven de noten. Ze zeggen welke vinger je moet gebruiken en heten vingerzetting. Met een goede vingerzetting beweegt je hand zo weinig mogelijk, zodat passages die moeilijk lijken, prettig blijken te spelen. Beide handen gebruiken dezelfde cijfers, geteld vanaf de duim naar buiten. Je rechter- en linkerduim zijn dus allebei 1, ook al wijzen ze op het toetsenbord in tegengestelde richtingen.

Zitten aan de piano

Ga op de voorste helft van de pianokruk zitten, gericht op het centrale C, met je voeten plat op de vloer. Pas de hoogte of de afstand aan tot je onderarmen ongeveer gelijk liggen met de toetsen en je ellebogen los en een beetje voor je lichaam hangen. Zit je te dichtbij, dan worden je ellebogen tegen je zij geklemd; zit je te ver weg, dan moet je reiken. Ontspan je schouders. Spanning in de arm trekt door naar de vingers en maakt gelijke noten ongelijk.

C-positie

In de C-positie rust de rechterduim op het centrale C en vallen de andere vier vingers op D, E, F en G, elk op één witte toets. Kromme je vingers alsof je een kleine bal vasthoudt en speel met de vingertoppen. Houd de pols op gelijke hoogte met de toetsen, niet eronder hangend en niet hoog erboven gewelfd. Elke vinger blijft boven zijn toets, dus in deze positie hoef je nooit naar de volgende noot te zoeken. Veel eerste stukken blijven daarom binnen deze vijf noten.

Druk elke toets recht omlaag en laat hem terugkomen voordat je hem opnieuw speelt. Een ingedrukte toets laat zijn snaar klinken; zodra je loslaat, valt een viltdemper op de snaar en stopt het geluid. Speel eens C en til dan langzaam je vinger op: je hoort dat de noot precies zo lang duurt als je vinger omlaag blijft.

Omhoog en omlaag

De eerste oefening loopt van C omhoog naar G en weer terug, één vinger tegelijk: 1 2 3 4 5 4 3 2 1. Luister eerst en speel dan mee. Houd een gelijkmatig tempo, ook als het langzaam is.

Oefen langzaam genoeg dat elke noot goed is. Snelheid komt van iets vaak goed herhalen, niet van haasten. Als één vinger zwakker is dan de rest (meestal de vierde), speel de opwarmoefening dan een paar keer extra en luister of elke noot even hard klinkt.

Toetsen overslaan

De tweede oefening slaat om de andere toets over: C, E, G, en dan terug. Vinger 1, 3 en 5 spelen, terwijl 2 en 4 boven hun toetsen blijven zweven. Deze drie noten samen vormen het akkoord C majeur, dat je in ontelbaar veel stukken hoort.