Strings: werken met tekst

Python telt de letters van "Python" vanaf 0, dus "Python"[5] is de laatste letter, n, en "Python"[6] is een fout.

Een naamkaartje vraagt om tekst die uit delen is opgebouwd

Denk aan naamkaartjes bij een schoolevenement of clubbijeenkomst. Elk kaartje heeft dezelfde indeling en een andere naam, dus een programma kan ze vanuit één patroon afdrukken. Tekst in Python is een string en de snelste manier om die uit delen op te bouwen is een f-string: zet de letter f vóór het openingsaanhalingsteken en variabelenamen tussen accolades. Python vervangt elke {name} door de waarde van die variabele.

name = "Mina"
club = "Robotica"
print(f"Hallo, {name}!")
print(f"{name} werd lid van {club}.")

Hallo, Mina!
Mina werd lid van Robotica.

Er zijn twee oudere manieren om tekst samen te voegen. De operator + plakt strings achter elkaar en * herhaalt een string. Beide kanten van + moeten strings zijn, dus een getal moet eerst met str() naar tekst worden omgezet. f-strings doen dat automatisch, een reden waarom ze de gebruikelijke keuze zijn.

item = "gimbap"
count = 2
print(item + " x " + str(count))
print("-" * 12)
print(f"{item} x {count}")

gimbap x 2
------------
gimbap x 2

Elk teken heeft een positienummer, vanaf 0

Een string is een rij tekens en elk teken heeft een index. Het eerste teken heeft index 0, niet 1. Vierkante haken kiezen één teken: word[0] is het eerste. Negatieve indices tellen vanaf het einde, dus word[-1] is altijd het laatste teken, ongeacht de lengte. len() geeft het aantal tekens, inclusief spaties en leestekens.

word = "Python"
print(word[0], word[5], word[-1])
print(len(word))
print(word[0:2], word[2:])

P n n
6
Py thon

word[0:2] is een slice: vanaf index 0 tot vlak vóór index 2, wat "Py" geeft. Laat het einde weg, zoals word[2:], en de slice loopt tot het einde van de string. De stop-vóór-regel oogt eerst vreemd, maar betekent dat word[0:2] + word[2:] altijd het hele woord teruggeeft.

Stringmethoden geven een nieuwe string terug

Strings hebben ingebouwde hulpmiddelen, methoden genoemd, die je na een punt schrijft. upper() en lower() zetten tekst om naar hoofdletters of kleine letters, replace(old, new) vervangt elk exemplaar van een stuk tekst door een ander stuk en strip() verwijdert spaties aan beide uiteinden, handig bij extra spaties in formulierinvoer. Het sleutelwoord in controleert of een string in een andere voorkomt en geeft True of False. Geen van deze verandert de oorspronkelijke string. Een string kan na het maken niet meer worden veranderd; elke methode geeft een nieuwe terug, die je bewaart door haar aan een naam toe te kennen.

menu = "  tteokbokki  "
clean = menu.strip()
print(clean.upper())
print(clean.replace("k", "K"))
print("bok" in clean, len(menu), len(clean))

TTEOKBOKKI
tteoKboKKi
True 14 10

Gebruik de andere soort aanhalingstekens eromheen om een aanhalingsteken in een string te zetten: "Mina's lunch". Een backslash begint een escapereeks: \n in een string betekent ‘begin hier een nieuwe regel’, zodat één print twee regels kan tonen.

print("Het is Mina's lunchtijd.")
print("Regel een\nRegel twee")

Het is Mina's lunchtijd.
Regel een
Regel twee