De basisrij

De kleine bobbeltjes op F en J laten je wijsvingers zonder kijken hun plek vinden.

Probeer dit voordat je verder leest. Leg je handen op schoot en sluit je ogen. Breng ze naar het toetsenbord en zoek op gevoel de twee toetsen met een ribbeltje of stipje. Op de meeste toetsenborden zijn dat F en J. Zodra je wijsvingers erop liggen, laat je de andere vingers op de toetsen ernaast vallen. Open nu je ogen en controleer. Liggen je linkervingers op A, S, D en F en je rechtervingers op J, K, L en de puntkomma, dan heb je zonder kijken de basisrij gevonden. Daar begint elke methode voor blind typen.

Acht vingers op acht rusttoetsen

Op een Amerikaans QWERTY-toetsenbord is de basisrij de middelste letterrij. Links rusten je pink op A, ringvinger op S, middelvinger op D en wijsvinger op F. Rechts is het spiegelbeeld: wijsvinger op J, middelvinger op K, ringvinger op L en pink op de puntkomma. Een van beide duimen drukt op de spatiebalk. De bobbeltjes op F en J zijn er om je wijsvingers zonder kijken de basis te laten vinden, precies wat je net deed. Een volledig toetsenbord herhaalt dit op het numerieke gedeelte. Daar heeft de 5 meestal een bobbeltje, rust de rechtermiddelvinger erop en liggen wijs- en ringvinger op 4 en 6.

Waarom de wijsvingers het meeste werk doen

Vanaf de basisrij gaat elke vinger omhoog en omlaag in een eigen schuine kolom toetsen. De kolommen lopen schuin doordat elke rij iets zijwaarts verschoven ligt ten opzichte van de rij eronder, een erfenis van typemachines. De wijsvingers krijgen het meeste werk, want elk bedient twee kolommen. De linkerwijsvinger typt F en ook G, R, T, V, B, 4 en 5. De rechterwijsvinger typt J en ook H, Y, U, N, M, 6 en 7. De kleuren op het oefentoetsenbord tonen deze kolommen en het schema volgt het open BCcampus-leerboek Computer Studies.

Eén toets, dan direct terug naar de basis

De regel die alles laat werken past op één regel: na elke toets keert de vinger terug naar zijn basistoets. Reikt de linkerwijsvinger naar G, dan gaat hij meteen terug naar F. De hand weet dan steeds waar hij is en elke volgende beweging begint op een bekende plek. Eerst voelt dit traag en wat stijf. Dat hoort erbij. Goede typisten zijn vooral snel omdat ze nooit naar de rij hoeven te zoeken. Dat gebeurt pas als terugkeren naar de basis automatisch gaat.

Waarom een herstelde typefout toch meetelt

Typeleraren verwoorden het anders, maar het advies is hetzelfde: eerst nauwkeurig worden, dan volgt de snelheid. Een fout kost meer dan je denkt. Je merkt hem op, drukt op Backspace en typt de letter opnieuw: drie handelingen waar één had volstaan. Het nauwkeurigheidsgetal beoordeelt elk teken één keer, bij de eerste aanslag. Herstellen wist de fout dus niet uit de telling. De lessen van how-to-type.com adviseren een oefening te herhalen tot je minstens 95 procent nauwkeurigheid haalt voordat je verdergaat. Ook hier is dat een redelijk doel.

Het oefentoetsenbord in drie stappen

Kies een les uit het menu onder het toetsenbord. De omlijnde toets is de volgende en de regel erboven noemt de vinger. Klik eenmaal in het oefengebied zodat het je aanslagen ontvangt; tik op een telefoon of tablet op de schermtoetsen. Bij een fout licht Backspace rood op. Begin met F en J, dan de volledige basisrij en daarna G en H, de twee zijwaartse bewegingen voor de wijsvingers.