Slagwerk

Pauken zijn trommels die echte toonhoogten spelen: een set van vier bestrijkt ongeveer D2 tot A3. Met een pedaal wordt elke pauk opnieuw gestemd terwijl de muziek doorgaat.

Slaan, schudden of schrapen

Slagwerkinstrumenten maken geluid wanneer je erop slaat, ze schudt of erlangs schraapt. Dat omvat een heel grote groep, dus orkesten verdelen haar in tweeën. Gestemd slagwerk speelt bepaalde noten: pauken, xylofoon, klokkenspel, buisklokken en andere instrumenten. Ongestemd slagwerk maakt geluid zonder duidelijke noot: de snaredrum, grote trom, bekkens, triangel, tamboerijn en tamtam. Het slagwerk zit achteraan op de hoogste verhoging. Dat is deels om te voorkomen dat harde klanken de andere spelers overstemmen en deels omdat de instrumenten veel vloeroppervlak innemen.

Pauken: zingende trommels

Een pauk is een grote koperen ketel met een vel van huid of kunststof over de bovenkant. De lucht in de ketel en de spanning van het vel geven haar een duidelijke toonhoogte. Een pedaal spant of ontspant het vel, zodat de speler snel van noot kan veranderen. De meeste orkesten gebruiken een set van vier pauken van verschillende afmetingen. Volgens de bereikstabel van orchestralibrary.com bestrijkt de grootste gebruikelijke pauk (ongeveer 32 inch) ongeveer D2 tot A2 en de kleinste standaardpauk (ongeveer 23 inch) ongeveer D3 tot A3. Paukenisten stemmen tijdens rusten op het gehoor, vaak door zacht te neuriën of heel zacht op het vel te tikken.

In de klassieke muziek speelden pauken meestal twee noten: de grondtoon en de kwint erboven of eronder. In D majeur zijn dat D en A. Die spelen de pauken in het model wanneer je driemaal op Voeg een stem toe drukt. Omdat deze twee noten de grondtonen zijn van de twee belangrijkste akkoorden van de toonsoort, I en V, geven de pauken extra gewicht aan de cadensen. Beethoven gaf de pauken meer vrijheid. In het scherzo van zijn Negende zijn ze een octaaf uit elkaar gestemd en vallen ze zelfstandig in.

De beroemde verrassing

Eén speler, vele instrumenten

Een slagwerker wisselt binnen één stuk vaak tussen meerdere instrumenten: een slag op de grote trom, daarna een roffel op de snaredrum en vervolgens een bekkenslag. De partijen zijn zo gepland dat één speler tijd heeft om ertussen te lopen. De instrumenten staan als een werkplaats opgesteld. Daarom staan in het model drie werkplekken naast elkaar. De grote trom geeft een lage dreun zonder duidelijke toonhoogte. De snaredrum heeft snaren onder het onderste vel die meetrillen. Orkestbekkens worden paarsgewijs tegen elkaar geslagen of aan een standaard gehangen en aangeslagen.