Adel, opstanden en een eeuw militair bewind

Manjeok, een slaaf van de familie Choe zelf, plande in 1198 een opstand om de slavernij in de hoofdstad te beëindigen.

In de 12e eeuw bezetten enkele grote families generaties lang Goryeo's hoogste ambten, huwden hun dochters aan koningen uit en verzamelden land. Historici noemen ze munbeol gwijok, de adelsclans. Hun macht piekte met Yi Ja-gyeom, tegelijk grootvader en schoonvader van koning Injong.

Twee opstanden in tien jaar

In 1126 vielen Yi Ja-gyeom en generaal Cheok Jun-gyeong, zijn bondgenoot door huwelijk, de aanhangers van de koning aan en grepen de macht. Tijdens de strijd brandde het paleis af. Kort daarna keerde Cheok Jun-gyeong zich tegen Yi Ja-gyeom en verdreef hem. Vervolgens werd hij zelf aangeklaagd en afgezet. Datzelfde jaar, nu Jin de sterkste macht in de regio was, stemde Goryeo ermee in Jin als opperheer te erkennen.

Het verbrande paleis en de vernedering tegenover Jin gaven ruimte aan monnik Myocheong uit Seogyeong, nu Pyongyang. Volgens zijn geomantie had Gaegyeongs bodem zijn kracht verloren en moest de hoofdstad naar Seogyeong, waar het nieuwe Daehwagung-paleis werd gebouwd. Zijn groep wilde ook een keizerstitel, eigen jaartelling en aanval op Jin. Na verzet in Gaegyeong kwam Myocheong in 1135 in opstand. Een leger uit Gaegyeong onder Kim Bu-sik sloeg die neer. Tien jaar later, in 1145, voltooide dezelfde Kim de Samguk sagi, de oudste bewaarde geschiedenis van de Drie Koninkrijken.

De staatsgreep van 1170

Onder Uijong groeide de kloof tussen burgerlijke en militaire ambtenaren. Burgerlijke ambtenaren werden bevoordeeld, militairen geminacht en gewone soldaten kregen zelfs hun landtoelagen niet behoorlijk betaald. Generaals Jeong Jung-bu en Yi Ui-bang grepen in 1170 in. Ze doodden veel burgerlijke ambtenaren, zetten Uijong af en verbanden hem naar Geoje. Het National Institute of Korean History beschrijft het als een gebeurtenis van één nacht met ongeveer honderd jaar militair bewind als gevolg.

De eerste decennia waren bloedig: Yi Ui-bang, Yi Go, Jeong Jung-bu, Gyeong Dae-seung en Yi Ui-min kwamen op en vielen. Choe Chung-heon verwijderde Yi Ui-min in 1196 en begon een familiedictatuur tot 1258. Hij zond de koning tien hervormingspunten, maar verzamelde vooral land, slaven en privésoldaten. Vanaf 1209 regeerde hij via een nieuw bureau, de Gyojeong dogam, dat boven het gewone bestuur stond, en hield de privéwacht Dobang.

Opstanden van onderaf

Militair bestuur schudde de oude orde op en mensen onderaan kwamen in beweging. Mangi en Mangsoi leidden in 1176 een opstand in het speciale district Myeonghak-so bij Gongju. In Jeonju kwamen in 1182 staatsslaven in opstand. Manjeok, een slaaf in het eigen huishouden van Choe Chung-heon, plande in 1198 een slavenopstand in Gaegyeong voor hun vrijheid. Het National Institute of Korean History opent met zijn vraag: generaals en ministers, wie zegt dat een slaaf dat niet kan worden? Het plan werd vooraf ontdekt.