Het Spaanse alfabet

Spaans gebruikt 27 letters: de 26 van het Nederlands plus ñ. Sinds 2010 tellen ch en ll niet meer als letters.

Spaans is een van de makkelijkere talen om hardop te lezen. Spelling en klank komen nauw overeen, dus zodra je de letters en een handvol regels kent, kun je bijna elk woord op een menukaart, een straatbord of een treinkaartje uitspreken, zelfs een woord dat je nooit eerder hebt gezien. Deze eerste eenheid behandelt het alfabet zelf en de namen van de letters, die je nodig hebt om je eigen naam te spellen.

27 letters

Het alfabet van de Real Academia Española (RAE) en de Asociación de Academias de la Lengua Española heeft 27 letters: a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, ñ, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z. Dat is het Nederlandse alfabet plus ñ, dat in woordenboeken direct na n komt. De letters k en w komen vooral voor in woorden uit andere talen, zoals kilo en web.

Namen van de letters

Elke letter heeft een naam. Klinkers heten naar hun eigen klank: a, e, i, o, u. De meeste medeklinkers voegen een e toe: be, ce, de, pe, te. Een paar hebben langere namen: hache voor h, jota voor j, equis voor x en zeta voor z. De letter ñ heet eñe, r heet erre en q heet cu.

Sommige letters hebben meer dan één naam in gebruik. De RAE beveelt uve aan voor v, uve doble voor w en ye voor y, en veel mensen noemen de y nog steeds i griega, de Griekse i. In een groot deel van Latijns-Amerika heet de v ve, ve corta of ve chica. Omdat b en v in het Spaans precies hetzelfde klinken, voegen sprekers daar een woord toe om ze te onderscheiden: be larga of be grande voor b, ve corta voor v.

Hardop spellen

Om te vragen hoe iets wordt gespeld, zeg je ¿Cómo se escribe? (Hoe schrijf je het?). Het antwoord gaat letter voor letter: Inés is i, ene, e con tilde, ese. Con tilde betekent dat de letter een accentteken draagt. De digrafen houden hun oude namen, che voor ch en elle voor ll, en je hoort ook doble ele. Je gebruikt dit aan de hotelbalie, aan de telefoon en telkens als iemand je naam opschrijft.