Stomme e en klinkercombinaties

Voeg een stomme e toe aan hop en je krijgt hope: de e klinkt niet, maar verandert de o.

In het vorige hoofdstuk waren de klinkers kort. Nu volgen de lange klinkers. Bij phonics, de leesmethode van veel Engelstalige scholen, is een lange klinker een klinker die zijn eigen letternaam zegt. De lange a klinkt als eej, de lange e als ie, de lange i als ai, de lange o als oow en de lange u als joe. Het Engels schrijft deze lange klanken op twee veelvoorkomende manieren: met een stomme e aan het woordeinde of met twee klinkerletters naast elkaar.

Het patroon met stomme e

Bekijk deze paren: cap en cape, kit en kite, hop en hope, cub en cube. Het patroon is klinker, medeklinker, e. De laatste e is stom, maar geeft aan dat je de voorgaande klinker lang moet uitspreken. Docenten noemen dit vaak magic e of bossy e. Zonder e is de klinker kort. Met e is hij lang. Met deze ene regel kun je honderden korte woorden lezen.

Zoals de meeste Engelse regels heeft ook deze uitzonderingen. Have, give, love, come en some volgen hem niet. De klinker in deze woorden is niet lang. Leer ze als herkenningswoorden die je aan hun vorm onthoudt. Ze komen veel voor, dus je ziet ze dagelijks en leert ze gemakkelijk herkennen.

Klinkercombinaties

Een klinkercombinatie bestaat uit twee letters die samen één klinkerklank vormen. Veelvoorkomende combinaties zijn ee zoals in see, ea zoals in eat, ai zoals in rain, ay zoals in day, oa zoals in boat en ow zoals in snow. In elk van deze combinaties is de klank de lange naam van de eerste letter. Veel docenten gebruiken het oude rijmpje: when two vowels go walking, the first one does the talking. Het is een bruikbare eerste gok, maar klopt vaak niet. Bread heeft ea met een korte e-klank en great heeft ea met een lange a-klank.

De combinatie oo heeft twee veelvoorkomende klanken. In moon en food is het een lange oe-klank. In book en good is hij korter en meer ontspannen. Kom je een nieuw woord met een klinkercombinatie tegen, zoek het dan op of luister er eenmaal naar. Na een paar honderd woorden krijg je gevoel voor de waarschijnlijke klank.