Letterparen: sh, ch, th, ph, ng

Th heeft twee klanken: think begint stemloos, this begint stemhebbend.

Sommige Engelse medeklinkerklanken schrijf je met twee letters. Een letterpaar dat één klank vormt, heet een digraaf. De meest voorkomende zijn sh, ch, th, ph, wh, ck en ng. Zeg bij het lezen niet beide letters apart, maar de ene klank die ze samen vormen. Ship is niet s, h, i, p. Het is sh, i, p: drie klanken.

sh en ch

Sh zoals in ship, shop en fish is een lange, zachte sisklank. Rond je lippen een beetje en blaas lucht uit. Ch zoals in chair, chin en lunch begint met een afsluiting en gaat dan over in sh, alsof t en sh verbonden zijn. Hoor je het verschil niet, probeer dan share en chair of wash en watch.

Twee klanken van th

Th is het letterpaar waarover leerders het meest praten. Leg voor de uitspraak je tongpunt licht tussen je tanden of vlak achter je boventanden en laat er lucht overheen stromen. Er zijn twee th-klanken. In think, three en thank gebruik je geen stem, alleen lucht. In this, that, the en mother gebruik je je stem en voel je je keel trillen. Leg je vingers op je keel, zeg thhh en voeg dan stem toe. De tong blijft op dezelfde plek.

Een onderzoek van Seoul National University rekent beide th-klanken tot de Engelse klanken zonder Koreaans equivalent. Koreaanstaligen vervangen de stemloze th vaak door s of t, zodat thank als sank of tank klinkt, en de stemhebbende th door d, zodat they als day klinkt. Laat je tongpunt iets uitsteken en maak de klank lang genoeg om lucht te horen.

ph, wh, ck en ng

Ph klinkt als f, zoals in phone en photo. Wh klinkt meestal als w, zoals in what en when, maar in who en whole als h. Ck volgt op een korte klinker en klinkt als k, zoals in back en duck. Ng zoals in sing, long en ring is één neusklank die je achter in de mond maakt. Het is als een n met de achterkant van de tong en in de meeste woorden hoor je er geen harde g achter.