Engels alfabet en uitspraak

Over deze cursus

Het Engels heeft 26 letters maar ongeveer 44 klanken. Eén letter kan dus veel verschillende dingen zeggen. Zelfs de naam van W is een overblijfsel. In de 7e eeuw begon men Engels te schrijven met het Latijnse alfabet, dat geen letter voor de w-klank had. Schrijvers zetten daarom twee u's neer: uu. Een paar eeuwen lang gebruikten Engelse schrijvers in plaats daarvan een oude rune, wynn. In de 11e eeuw brachten Normandische schrijvers uu terug als één verbonden letter. Rond 1300 had die wynn vervangen. Drukkers gaven de letter later scherpe punten, zodat hij op vv lijkt. Maar de naam bewaart het oude verhaal: double-u.

De acht hoofdstukken beginnen met de 26 letters en hun namen. Daarna volgen korte klinkers: vijf klinkerletters moeten ongeveer 20 klinkerklanken in het Brits-Engels weergeven. Vervolgens komen de stomme e en klinkercombinaties: hop wordt hope en lange a, i en o glijden, zodat de o in go richting oo beweegt. Daarna behandel je letterparen zoals th. Het Oudengels had voor die klank een eigen letter, thorn, þ. Toen William Caxton in 1476 de eerste drukpers in Engeland opzette, kwam zijn lettermateriaal uit de Lage Landen, waar geen taal thorn gebruikte. Daar komen oude winkelborden als Ye Olde Tea Shop vandaan: ye was eigenlijk het woord the. Moeilijke klanken, woordklemtoon, zinsritme en woorduitgangen sluiten de cursus af. Record als zelfstandig naamwoord klinkt als REcord, als werkwoord als reCORD. Cats eindigt op s en dogs op z. Veel opdrachten vergelijken Engels met Koreaanse leenwoorden. Houd je handpalm voor je mond, zeg desk en daarna deseukeu, en tel één lettergreep tegenover drie.