Silla's oorlog met Tang (676) en de opkomst van Balhae

De zevenjarige oorlog tussen Silla en Tang eindigde in 676 bij Gibeolpo, acht jaar na de val van Goguryeo.

Na de val van Baekje en Goguryeo viel ook hun overwinnende bondgenootschap uiteen. Tang wilde het hele schiereiland beheersen en bemoeide zich met Silla's legerleiding. Silla weigerde. De oorlog bepaalde dat Silla, niet Tang, het zuiden zou besturen. In het voormalige Goguryeo-gebied in het noorden ontstond intussen in 698 Balhae. Koreaanse historici noemen de tijd met Silla in het zuiden en Balhae in het noorden vaak de periode van de Noordelijke en Zuidelijke Staten.

Silla tegen Tang, 670 tot 676

Volgens de Encyclopedia of Korean Culture duurde de oorlog zeven jaar. Hij begon in de derde maand van 670 met Silla's aanval op Ogol-seong ten noorden van de Amnok. Tegelijk kwamen groepen uit Goguryeo tegen Tang in opstand; de herstelbeweging duurde van 670 tot 684. Silla verloor in de achtste maand van 672 zwaar bij Seokmun. Het keerpunt was de landoverwinning bij Maeso-seong in de negende maand van 675. Een zeeslag bij Gibeolpo aan de Geum-monding beëindigde de oorlog in de elfde maand van 676.

Door de overwinning verenigde Silla het grootste deel van Baekje en zuidelijk Goguryeo onder één bestuur. Daarom geldt 676 in het onderwijs als jaar van de vereniging van de Drie Koninkrijken. Historici wijzen ook op de grenzen: veel oud Goguryeo-gebied in het noorden en Mantsjoerije bleef erbuiten en werd al snel Balhae's kerngebied.

Vlucht uit Yingzhou

Balhae, 698 tot 926

Dae Joyeong trok ongeveer 2000 li verder oostwaarts vanaf Yingzhou en stichtte in 698 een staat bij Dongmo-san, nu vereenzelvigd met de bergvesting Chengshanzi bij Dunhua in Jilin. Eerst noemde hij die Jin-guk; Balhae werd de naam in 713. Bronnen noemen hem een ‘afzonderlijke tak van Goguryeo’, een Songmal Malgal en een voormalige Goguryeo-generaal. Historici zien daarin samen zijn herkomst en volk: vluchtelingen uit Goguryeo en Malgal-groepen die één staat bouwden.

Balhae verhuisde meermaals de hoofdstad. Tweede koning Mu ging volgens recent onderzoek naar Hyeonju, al plaatste ouder onderzoek die verhuizing onder Mun; derde koning Mun naar Sanggyeong en later Donggyeong. Vijfde koning Seong keerde in 794 terug naar Sanggyeong, tot het einde de hoofdstad. Het koninkrijk was ingedeeld in vijf hoofdsteden, vijftien prefecturen en tweeënzestig districten. Eigen jaartellingen als Inan en Daeheung drukten gelijkwaardigheid met de buren uit. Begin negende eeuw onderwierp koning Seon de meeste Malgal-groepen en reikten de grenzen tot die van Silla. Chinese schrijvers noemden Balhae Haedong seongguk, het bloeiende land ten oosten van de zee.

Balhae eindigde snel. De Khitan, verenigd onder Yelü Abaoji, stichtten in 916 Liao. Twisten binnen Balhae's elite worden vaak genoemd als oorzaak van verzwakking, al is het bewijs dun. Een Khitan-invasie vernietigde Balhae in 926. Sommigen bleven in het oude land weerstand bieden; velen trokken zuidwaarts naar Goryeo, dat het schiereiland in 936 herenigde.