Je naam, Mr en Ms

Volgens Cambridge Dictionary gebruik je Ms vóór de naam van een vrouw om niet te zeggen of ze getrouwd is.

Je naam vertellen is een van de eerste dingen die je in het Engels doet. De meest gebruikte vormen zijn I’m Minji en My name is Minji. I’m is korter en klinkt natuurlijker in gesprekken. My name is is duidelijk en iets zorgvuldiger, geschikt voor de les of een telefoongesprek. Vraag naar een naam met What’s your name? Bij mensen die je op het werk of in een formele omgeving ontmoet, is Sorry, what was your name again? een beleefde manier om het te controleren.

Voornaam en achternaam

In het Engels staat de voornaam gewoonlijk vooraan en de familienaam, ook last name of surname genoemd, achteraan: Emma Brown. In het Koreaans, Chinees en Japans komt de familienaam eerst. Daarom kan een formulier apart om je first name en last name vragen. Schrijf je voornaam bij first name en je familienaam bij last name. Als je je aan nieuwe vrienden voorstelt, kun je alleen je voornaam noemen.

Als Engelstaligen je naam moeilijk vinden, kun je helpen: It’s Minji, M, I, N, J, I. Sommige mensen kiezen een Engelse bijnaam, maar dat hoeft niet. Veel mensen leren graag je echte naam. Als iemand je naam verkeerd uitspreekt, kun je vriendelijk zeggen: Actually, it’s Min-ji. The stress is even.

Aanspreekvormen: Mr, Ms, Mrs, Miss, Dr

In beleefde of formele situaties gebruiken mensen een aanspreekvorm vóór de achternaam. Mr is voor een man: Mr Brown. Ms is voor een vrouw. Cambridge Dictionary legt uit dat Ms vóór de achternaam of volledige naam van een vrouw wordt gebruikt om niet te zeggen of ze getrouwd is. Het is dus de veiligste keuze. Mrs is voor een getrouwde vrouw en Miss voor een jonge of ongetrouwde vrouw. Als je het niet weet, gebruik dan Ms. Dr is voor een arts of iemand die gepromoveerd is. In Amerikaans-Engels worden deze vormen meestal met een punt geschreven: Mr., Ms., Dr.

Aanspreekvormen horen bij de achternaam, niet bij de voornaam. Zeg Mr Brown of Ms Emma Brown, niet Mr Emma. Sommige mensen gebruiken liever voornamen. Als iemand zegt Please, call me Emma, is het beleefd om dat te doen. Koreaanstaligen voegen soms een aanspreekvorm aan een voornaam toe, zoals Teacher Emma. Zeg in het Engels Ms Brown, of Emma als ze daarom vraagt.