Hanyang en het paleis Gyeongbokgung

Gyeongbokgung opende in 1395 met ongeveer 390 kan, ruimten tussen zuilen. De naam komt uit het Boek der Liederen en wenst de koning ‘grote zegeningen’.

Seoul is al meer dan zes eeuwen de hoofdstad van Korea. Die keuze gaat terug op koning Taejo. Kort na de stichting van Joseon besloot hij de oude Goryeo-hoofdstad Gaegyeong te verlaten, waar de grote families van de vorige dynastie geworteld waren. Na onderzoek van verschillende locaties koos het hof Hanyang aan de Han. De verhuizing vond plaats in de tiende maanmaand van 1394. In 1395 kreeg de stad de naam Hanseong, maar Hanyang bleef de gebruikelijke naam.

Een stad volgens plan

Hanyang werd aangelegd volgens confucianistische ideeën over hoe een koninklijke hoofdstad eruit hoort te zien. Het hoofdpaleis stond in het noorden, op het zuiden gericht, met de berg Bugaksan erachter. Links van de koning als hij naar het zuiden keek, dus in het oosten, stond Jongmyo, het heiligdom voor de koninklijke voorouders. Rechts van hem, in het westen, stond Sajik, het altaar voor de goden van aarde en graan. Markten en kantoren stonden langs de brede straat die ten zuiden van de paleispoort liep. Bergen omgaven het bekken en een beek stroomde oostwaarts door het midden van de stad.

De bouw van Gyeongbokgung

De bouw van het hoofdpaleis begon meteen na het verhuisbesluit en werd in 1395 voltooid. Het eerste paleis was bescheiden, met ongeveer 390 kan, een Koreaanse eenheid voor het vak tussen twee zuilen. De zalen stonden symmetrisch langs een centrale as: vooraan de troonzaal voor staatsceremonies, daarachter de raadzaal waar de koning ministers ontving en achteraan de woonvertrekken.

Muren en poorten

In 1396 werd de stad omsloten door een muur langs de kammen van de vier omliggende bergen. Eerst bestond die deels uit steen en deels uit aarde. Onder koning Sejong werd de muur volledig in steen herbouwd. Volgens het National Institute of Korean History was die ongeveer 18 km lang. Er waren vier grote poorten: Heunginjimun in het oosten, Donuimun in het westen, Sungnyemun in het zuiden en Sukjeongmun in het noorden, plus vier kleinere poorten.

Verbrand, verlaten, herbouwd

Gyeongbokgung kende geen rustige geschiedenis. Bij de Japanse invasie in 1592 brandde het paleis volledig af, samen met Changdeokgung en Jongmyo. Na de oorlog herbouwde het hof in plaats daarvan Changdeokgung. Gyeongbokgung lag ongeveer 270 jaar in puin. In 1865 begon regent Heungseon Daewongun aan een grotere herbouw. Het werk was in 1867 klaar en koning Gojong trok er het volgende jaar in. Onder Japans bestuur werd veel opnieuw afgebroken. Sinds 1991 wordt er verder gerestaureerd.