Een eerste blik op klankveranderingen

Dank je wel in het Koreaans wordt letter voor letter gamsahabnida gespeld, maar elke Koreaan zegt gamsahamnida.

De Koreaanse spelling toont meestal de vorm van elk woord, niet de klank die het in een zin maakt. Als twee blokken elkaar ontmoeten, veranderen de eindmedeklinker van het eerste en de eerste medeklinker van het tweede elkaar vaak. Eén zo'n verandering ken je uit eenheid 4: een eindmedeklinker verhuist mee als er een klinker volgt. Deze eenheid introduceert vijf van de meest voorkomende andere. Je hoeft de regels niet uit je hoofd te leren om te spreken. Koreanen maken deze veranderingen zonder erbij na te denken, en opnames nazeggen leert je mond dezelfde gewoonten. De regels kennen helpt vooral om een woord te lezen dat je nog nooit hebt gehoord en het te zeggen zoals een Koreaan het zou doen.

k, t, p voor n of m

Ontmoet een eind-k, -t of -p een n of m aan het begin van het volgende blok, dan wordt die de neusklank op dezelfde plaats: k wordt ng, t wordt n en p wordt m. Het woord voor soep of bouillon, gungmul, wordt met een eind-k voor m gespeld. De beleefde werkwoordsuitgang dat met een eind-p voor n wordt gespeld, wordt met een m gezegd, daarom klinken dank je wel, ik ben en bijna elke formele zinsuitgang zoals ze klinken. Zeg de k en de m op normale snelheid na elkaar en je voelt waarom: de mond sluit zich al voor de neusklank.

n naast l

Een n naast een l, aan beide kanten, wordt l. Het oude koninkrijk Silla wordt met een n voor een l gespeld, en het maannieuwjaar, seollal, met een l voor een n. Beide worden met een dubbele l gezegd. Daarom schrijft de officiële romanisering Silla en niet Sinla: de regels volgen de klank.

t voor i, en h naast een plofklank

Een eind-t of t met adem gevolgd door de klinker i wordt j of ch. Het woord voor samen wordt gat-i gespeld maar gachi gezegd, en het woord voor zonsopgang, haedoji, werkt hetzelfde. De klank h smelt ook graag samen. Ontmoet h een gewone g, d, b of j, dan versmelten de twee tot de aangeblazen medeklinker: het woord voor goed en (zoals in goed en goedkoop) wordt joh-go gespeld en joko gezegd. Staat h voor een klinker, dan verdwijnt hij meestal: het is goed, joayo, heeft in spraak helemaal geen h.

Verspanning na k, t, p

Een gewone g, d, b, s of j direct na een eind-k, -t of -p wordt gespannen. Het woord voor school, hakgyo, wordt hakkyo gezegd, en de rijstsoep gukbap met een gespannen pp. Anders dan de andere veranderingen wordt deze niet in de officiële romanisering getoond. De Seoulse wijk Apgujeong wordt met een gespannen g gezegd maar Apgujeong geschreven. Een korte lijst van hoe de romanisering elke verandering behandelt, staat in de tabel en dient ook als samenvatting van de eenheid.