Wat is je naam?

Me llamo Ana betekent mijn naam is Ana, maar woord voor woord zegt het ik noem mezelf Ana.

Jezelf voorstellen gaat in drie stappen: je naam zeggen, naar de naam van de ander vragen en beleefd reageren. Het Spaans heeft voor elke stap een kant-en-klare zin, en als je die kent, kom je de eerste tien seconden van elke ontmoeting door.

Je naam zeggen

Het gebruikelijkste patroon is me llamo plus je naam: Me llamo Ana. Woord voor woord is dat ik noem mezelf, van het werkwoord llamarse, heten. Je kunt ook zeggen Soy Ana (ik ben Ana), wat kort en natuurlijk is, of Mi nombre es Ana (mijn naam is Ana), wat correct is maar iets formeler klinkt.

Een naam vragen

Om te vragen gebruik je de bijpassende vorm: ¿Cómo te llamas? met tú, ¿Cómo se llama usted? met usted. Het vraagwoord is cómo (hoe), niet qué (wat), omdat de letterlijke vraag is hoe noem je jezelf? Nadat je je eigen naam hebt gegeven, werkt een snelle ¿Y tú? (en jij?) ook. Aan een hotelbalie of bij de dokter hoor je misschien ¿Su nombre, por favor? (uw naam, alstublieft?).

Aangenaam

Zeg na de namen Mucho gusto (letterlijk veel plezier) of Encantado, dat met de spreker verandert: een man zegt encantado, een vrouw zegt encantada. Het gebruikelijke antwoord is Igualmente (insgelijks) of dezelfde zin terug. Het Instituto Cervantes noemt encantado en mucho gusto onder de basismanieren om op een kennismaking te reageren.

Een naam controleren

Namen versta je makkelijk verkeerd, dus een paar zinnen helpen. ¿Cómo se escribe? (hoe schrijf je dat?) vraagt om de spelling, en ¿Perdón, cómo? (sorry, wat?) vraagt iemand te herhalen. Om te bevestigen zeg je de naam terug als vraag: ¿Daniel? Om een bijnaam te geven gebruik je me llaman (ze noemen me): Me llamo Francisco, pero me llaman Paco. Traditionele bijnamen kunnen er niets op lijken: Pepe is kort voor José en Pancho of Paco voor Francisco.