c, z, g en j

In Madrid begint cena (avondeten) als de th in het Engelse think. In Mexico-Stad begint het met een s.

Twee Spaanse letters, c en g, veranderen van klank afhankelijk van de klinker die volgt. De regel is voor beide gelijk: voor a, o en u zijn ze hard, en voor e en i worden ze zacht. Leer het patroon één keer en het dekt beide letters, plus de spellingen qu en gu die het Spaans gebruikt om eromheen te werken.

c, z en qu

Voor a, o en u is c een k-klank: casa (huis), cosa (ding), cuna (wieg). Voor e en i verandert hij: cena (avondeten), cine (bioscoop). In het grootste deel van Spanje is die klank de th van het Engelse think. In heel Latijns-Amerika, op de Canarische Eilanden en in een groot deel van Andalusië is het een s, dus cena klinkt als sena. De letter z heeft op elke plaats dezelfde waarde als zachte c: zapato (schoen), azul (blauw), luz (licht).

Om een k-klank voor e of i te schrijven, gebruikt het Spaans qu, en de u is stil: queso (kaas), quince (vijftien), aquí (hier). Een paar leenwoorden zoals kilo houden een k. De k-klank heeft dus drie spellingen, c, qu en k, en de volgende letter bepaalt welke wordt gebruikt.

g, j en gu

Voor a, o en u is g hard, zoals in het Nederlandse goal: gato (kat), gota (druppel), gusto (plezier). Voor e en i heeft hij dezelfde ruwe klank als j: gente (mensen), gimnasio (sportschool). De letter j heeft die klank voor elke klinker: jamón (ham), joven (jong), Juan, jugo (sap). Hij wordt achter in de mond gemaakt met een luchtstroom, als de ch in 'lach'. In midden- en noord-Spanje is hij sterk en krassend; in veel delen van Latijns-Amerika is hij zachter, dicht bij de h in 'hoed'.

Om g hard te houden voor e of i, voegt het Spaans een stomme u in: guerra (oorlog), guitarra (gitaar), Miguel. Moet die u wel worden gehoord, dan krijgt hij twee puntjes, een diéresis (trema): pingüino (pinguïn), vergüenza (schaamte), bilingüe (tweetalig).