Stomme h, b en v, zachte d

Hola wordt met vier letters geschreven maar heeft drie klanken: de h is stil.

Sommige Spaanse letters zijn stiller dan hun Engelse tegenhangers. Deze eenheid behandelt de stomme h, de gedeelde klank van b en v, de zachte d, en de p-, t- en k-klanken, die het Spaans zonder de luchtstoot zegt die het Engels aan het begin van een woord toevoegt. Elke verandering is klein, maar samen maken ze een duidelijk verschil in hoe natuurlijk je klinkt.

h is stil

De RAE beschrijft h als de enige letter van het alfabet die voor geen enkele klank staat. Hola wordt ola uitgesproken, hotel otel, ahora (nu) aora, en hablar (spreken) begint met de a. De h doet er alleen toe in het digraaf ch, en in een paar leenwoorden zoals hámster, waar hij als een zachte j wordt geademd.

b en v klinken hetzelfde

Er is in het Spaans geen verschil in uitspraak tussen b en v. Beide worden met de twee lippen gemaakt, nooit met de bovenste tanden op de onderlip zoals in het Engelse very. Paren als baca (imperiaal) en vaca (koe), of bello (mooi) en vello (lichaamshaar), klinken precies hetzelfde, dus de spelling moet je woord voor woord leren. Aan het begin van een zin of na m of n sluiten de lippen volledig: vamos (we gaan), un vaso (een glas). Tussen klinkers komen de lippen alleen dichtbij, wat een zachtere klank geeft: uva (druif), lobo (wolf).

Zachte d

Aan het begin van een zin en na n of l is d hard, met de tong tegen de achterkant van de bovenste tanden: dos (twee), donde (waar), falda (rok). Tussen klinkers wordt hij zacht, als de th in het Engelse this: cada (elk), nada (niets), todo (alles). Aan het eind van een woord is hij heel licht, en in delen van Spanje bijna stil: Madrid, usted, verdad (waarheid).

p, t en k zonder luchtstoot

Houd je hand voor je mond en zeg het Engelse pin: je voelt een luchtstoot. Zeg nu het Engelse spin: bijna geen luchtstoot. De Spaanse p, t en k zijn altijd als die in spin. Nederlandse p, t en k zijn dat meestal ook al. Zeg papá, taco en casa zonder luchtstoot. De t wordt ook verder naar voren gemaakt dan in het Engels, met de tong tegen de bovenste tanden.