Je naam en waar je vandaan komt

Enchanté en enchantée klinken precies hetzelfde; de extra e is alleen schriftelijk, voor een vrouw.

Na de begroeting en de vraag hoe het gaat, vertel je wie je bent. Een naam introduceer je in het Frans met het wederkerende werkwoord s’appeler, letterlijk ‘zich noemen’: je m’appelle Sophie is ‘ik noem mezelf Sophie’. Hier leer je namen vragen en geven, enchanté na een kennismaking en vertellen uit welk land je komt en waar je woont, met de kleine woorden au, en en aux vóór landsnamen.

Namen

Vraag beleefd naar een naam met Comment vous appelez-vous ? (Hoe heet u?). Bij een vriend of kind wordt dat Comment tu t’appelles ? of, heel gebruikelijk in gesprekken, Tu t’appelles comment ? Het antwoord is Je m’appelle met je naam erachter. Een korter, heel natuurlijk alternatief is Moi, c’est Thomas (Ik ben Thomas), vaak wanneer mensen zich in een groep voorstellen. Gebruik om iemand anders voor te stellen Je vous présente (beleefd) of Je te présente (informeel): Je vous présente ma collègue, Inès.

Enchanté

Na het voorstellen zeggen mensen enchanté, ‘verheugd’ en werkt als ‘aangenaam’ of ‘leuk je te ontmoeten’. Een vrouw schrijft enchantée, met een extra e, omdat het woord zich aanpast aan de spreker. Beide vormen klinken precies hetzelfde. Formeler en vollediger is Enchanté de faire votre connaissance (Aangenaam kennis met u te maken). Je kunt eenvoudig antwoorden met Moi aussi (Ik ook) of Enchanté, moi aussi. In een ontspannen groep zijn een glimlach, salut en een naam vaak genoeg.

Waar je vandaan komt

Er zijn twee gebruikelijke manieren om te zeggen waar je vandaan komt. Je suis de Séoul (Ik ben uit Seoul) of je viens de Séoul (Ik kom uit Seoul) werkt bij steden. Bij landen kun je een nationaliteit gebruiken: Je suis coréen (Ik ben Koreaans, gezegd door een man) of je suis coréenne (door een vrouw). Bijvoeglijke naamwoorden voor nationaliteit krijgen een kleine letter, je suis français, maar het zelfstandig naamwoord voor een persoon een hoofdletter: un Français, une Coréenne. Zoals andere bijvoeglijke naamwoorden veranderen veel nationaliteiten in het vrouwelijk en klinken ze ook anders: coréen en coréenne, français en française, américain en américaine, japonais en japonaise, chinois en chinoise. Enkele, zoals belge (Belgisch) en suisse (Zwitsers), zijn voor beide geslachten gelijk.

Landen en voorzetsels

Franse landsnamen hebben een geslacht, en dat helpt bij de keuze van het woordje voor ‘in’ of ‘naar’. Vrouwelijke landen, meestal op e, krijgen en: la France, en France; la Corée, en Corée; la Chine, en Chine. De meeste mannelijke landsnamen in het enkelvoud krijgen au, een samentrekking van à le: le Canada, au Canada; le Japon, au Japon; le Mexique, au Mexique, een mannelijk land op e. Mannelijke landsnamen die met een klinker of stomme h beginnen krijgen en, zoals en Iran. Meervoudige krijgen aux: les États-Unis, aux États-Unis. Voor ‘uit’ is het patroon de France, de Corée, du Canada, du Japon, des États-Unis. Steden krijgen à: J’habite à Paris (Ik woon in Parijs), à Séoul, à Montréal.