Drogredenen

Over deze cursus

Zeven hoofdstukken behandelen zeven drogredenen: de stroman, ad hominem, overhaaste generalisatie, het hellend vlak, het valse dilemma, de cirkelredenering en het beroep op autoriteit. Je leert steeds hoe de redenering werkt, wanneer een vergelijkbaar argument wel redelijk is en hoe je reageert. Dat middelste deel is belangrijk. Niet elke opmerking over iemand is een drogreden. Als een bewering alleen op iemands woord rust, bijvoorbeeld een getuige die een ongeluk zegt te hebben gezien, is het relevant dat die getuige eerder heeft gelogen of de weg niet kon zien.

Je werkt met korte verzonnen voorbeelden. Alle advertenties, koppen en gesprekken zijn voor het onderwijs bedacht en citeren geen echt bedrijf, krant, politicus of persoon. Bij de stroman geef je eerst de mening van de ander weer op een manier die diegene zou aanvaarden. Als A zegt dat huiswerk in het weekend minder moet zijn en B antwoordt dat alle huiswerk afschaffen leerlingen alles doet vergeten, weerlegt B iets wat A nooit zei. Bij overhaaste generalisatie bewijzen twee neven die in het buitenland studeerden en een goede baan kregen niet dat zo'n studie een baan garandeert. Het hellend vlak volgt de beschrijving van de Stanford Encyclopedia of Philosophy: een redenering loopt van een beginpunt via kleine stappen naar een ongewenste uitkomst en verwerpt daarom het beginpunt. Bij een vals dilemma is de eenvoudigste reactie een vraag: zijn dat echt de enige twee keuzes?

Een diagram toont bij de cirkelredenering hoe een premisse de conclusie moet steunen, maar alleen vanwege die conclusie wordt geloofd. Er is dus geen steun van buiten de cirkel. Bij autoriteit onderscheid je redelijk vertrouwen, zoals een deskundig instituut dat binnen zijn vakgebied voorspelt, van autoriteit buiten het eigen terrein, zoals aanbevelingen door beroemdheden.